Moe. Dat ben ik dus al heel de week. Echt door en door moe.
Ken je de fase waarin alles een droom lijkt? Dat niks nog echt lijkt? Daarin zit ik dus nu ongeveer.
Het grote voordeel is wel dat alles wat ik probeer ook daadwerkelijk lukt.
Had ik dat voordeel maar al gehad toen ik vorige week op de Gentse feesten die rosse schone aan de Duvel-tent aansprak
Hoe kom ik zo moe?
Denk dat het een nasleep is van het kamp en de 2 weken erna. Rock Zottegem, Gentse Feesten, BBQ met monitoren, Gentse Feesten, Beleuvenissen, aan het fotoboek vh kamp sleutelen, Parkfeesten, Nightswimming, …. het doet er allemaal geen goed aan. Vooral niet als je dus sanderendaags moet gaan werken. Misschien als da laatste er nu niet zou zijn he
Eens goed slapen dus. Als ik tijd heb.




