The Gryphin Experience

3 dagen Pukkelpop zitten er weer op.
Het was de eerste keer dat ik er meerdere dagen naar toe ging. Ik wist dus ok niet dat de camping zo masaal groot is dat ik van aan mijn tentje tot op straat 10 minuten ging moeten wandelen. En de parking ligt daar dus niet onmiddelijk naast. Nee, die ligt over de spoorweg.
Besluit : 2 keer heen en weer tussen auto en tent, das dus 2 uur kwijt.

Voor het eigenlijke verslag nog enkele bemerkingen :

1. Korte sets op pukkelpop. De headliners op de zijpodia mogen maar een uur spelen? Een groep die om een uur of 5 speelt maar een 40 minuten? Verdomd kort vond ik.
2. De Dance Hall, daar werd vroeger meer live dance-muziek gemaakt. Tegenwoordig wordt dat meer en meer een 2de Boiler Room. Een gunstige evolutie? Geen idee, maar wie moet je nog in de Dance Hall zetten? De echt grote groepen in dat genre (Faithless, Underworld, Basement Jaxx, Daft Punk,…) horen eerder op de main stage thuis.
3. Dit alles is natuurlijk enkel maar mijn mening. Vooral bij Dominiek kan je nog een aantal andere terugblikken vinden.

Donderdag

Door de afstand auto-parking was ik dus beetje laat op de wei. Weg My Latest Novel, Tortured Soul, Guillemots en Tunng.
Ik was net op tijd om de laatste 5 minuten van Jerboa in de Dance Hall mee te maken. Het leek me een show waar ik wel meer had van willen zien.
Effe blijven plakken bij Boys Noize tot Mocky eraan begon. Mocky hing zoals gewoonlijk de clown uit. Echt veel ken ik niet van de man zijn werk, maar hij bracht naar het schijnt redelijk wat nieuw werk. Al vond ik wel dat er nog een paar hitjes hadden mogen inzitten. Enkel Micky Mouse is aan de beurt gekomen, beetje flauw vond ik.

En dan hop naar de Club voor The Veils. Jammer genoeg was Regina Spektor ziek gevallen en bleek daardoor alles in de Club een beetje opgeschoven te zijn. Dus stonden we bij The Dead 60′s ipv The Veils. Het verschil was wel redelijk duidelijk. Teruglopen voor José González, daar hadden we nu ook geen zin in. Nog effe Infadels meegepikt in afwachting. Die hun plaat vond ik niet zo schitterend, maar live leken ze best mee te vallen.
Ik vond The Veils nog zo slecht niet. Had pas een paar maand terug hun eerste cd leren kennen. Ik vond het wel een knap optreden. En de bassiste mocht er zeker ook wel zijn.

Hierna vanop een afstand The Magic Numbers bekeken. Hmmm, de hitjes zijn wel leuk en zo, maar de rest deed me niet echt veel. Nee, dan maar door naar de marque voor We Are Scientists. Wel, lang zijn we daar niet blijven plakken. Misschien waren het gewoon de verkeerde nummers of zo, maar ook dat sloeg niet echt aan.
Waarschijnlijk ligt het wel aan mij, want dat is naar het schijnt een van de bands die je MOET goed vinden? Och ja, er moet zoveel.

Over naar Zero 7 in de Dance Hall. Sterk optreden. Zero 7 brengt een soort Jazzy lounge muziek, maar is toch nog dansbaar. Hun zangeres en toetsenman leken me, te zien aan hun show, wel redelijk wat optredens van Moloko bekeken te hebben.
En plots was daar ook nog José González, die een potje kwam meedoen. En ondertussen ging de zangeres voor heel de band cocktails maken. Maar er aan het publiek ook serveren, ho maar…
Ondertussen hebben we blijkbaar een memorabel akoestisch optreden van Snow Patrol gemist. Tja, Pukkelpop is kiezen he…

Bij het doorsteken naar de Marque nog effe Dr. Lektroluv in de Boiler Room aan het werk gezien. De man was weer een paar vette schijven aan het draaien. Maar meer dan mogelijkheden genoeg om hem aan het werk te zien, dus over naar My Morning Jacket. Nog zo een groep die je naar het schijnt goed moet vinden, maar die ik in feite totaal niet ken. Wel, ik moet zeggen, dit viel wel mee. Live klonk het niet slecht. Iets om bij te voegen op het ‘te leren kennen’ -lijstje.

Naar Beck? Nee hoor, op naar de Dance Hall voor DJ Shadow. De man heeft ook al een en ander bewezen, en de verwachtingen waren dan ook gespannen. Wel, de man zijn ouder werk was niet slecht, maar hetgene hij van zijn nieuwe cd liet horen trok (imho) op niet veel. En dan plaatsen ze nog een microfoon op het podium. En toen Shadow meewerkte aan het UNKLE project hebben ze een samenwerking gedaan met Thom Yorke van Radiohead. Maar nee, een of andere Chris James kwam enkele nummers live inzingen. Ook deel van het nieuwere werk. DJ Shadow mag zijn huiswerk opnieuw maken vond ik.

Philippe Zdar gelaten voor wat hij was (een schitterende DJ), ons op een goeie plek gezet voor Radiohead. Tja. Daar zijn de meningen dus duidelijk over verdeeld. Ik ben sinds 1997 redelijk grote Radiohead fan. Ik vond dit een knappe set, met veel oud werk, vele hits, knappe visuals, etc. Ok, ik heb hen nog maar een keer of 3 live gezien, dus mss hebben ze al betere optredens (Werchter 2003) gegeven.
En ok, Thom zat er effe naast, dat is een minpunt, daar geef ik iedereen gelijk in.
Een headliner die wordt overstemd door een zijpodium (Sick Of It All, op de Skate Stage) tijdens Exit Music, dat heb ik ook nog niet dikwijls meegemaakt. Heel de wei was muisstil trouwens toen. Kippevelmoment.

Ik vond het een knappe afsluiter. Smaken en kleuren. En hoe die soms kunnen verschillen.

Vrijdag

Drukke dag vrijdag. Begonnen bij 2 nummers Mint, Pure Gold en Shopping Lists, die ze net inzetten toen ik op de wei kwam, dan door naar ¡Forward, Russia! Naar het schijnt een groepje dat dezelfde richting als Bloc Party, Editors, etc uitgaat? Dat wil ik zien. Hmmmm, ik moet zeggen dat het me een beetje tegenviel. Te hoge verwachtingen blijkbaar. Misschien had ik toch beter naar Psapp in de Club gaan kijken.

Effe in de Wablief-tent naar The Shovels (dik ok!) gaan kijken, effe blijven plakken bij Feeder (leven die nu nog altijd?), en dan door naar de dames van The Pipettes in de Club. Deze laatste konden me niet echt bekoren.

En dan was er de wederopstanding van Urban Dance Squad. Een jaar of 10 (of iets meer) geleden had ik een cassette (jaja, dat was nog in de goeie ouwe tijd van de casettekes) met daarop Persona Non Grata van deze fijne hollandse band. Die cassette heb ik toendertijd grijs gedraaid. En nu stonden ze er dus terug. Wel, ik moet zeggen, The Squad stond er. En ze deden dat niet slecht. Al waren er nog een paar hits die ik nog had willen horen (waar was Good Grief?). Ze mogen van mij gerust de draad terug opnemen, en het niet bij deze tijdelijke reunie houden. Demagogue still kicks ass!
Misschien moet ik mijn cassetteke (voor degenen die nog steeds niet weten waar ik het over heb, vraag het eens aan je ouders!) toch maar eens in een modernere versie te pakken krijgen.

Over naar The Dears in de Marquee. The Dears ken ik niet echt, maar Lost In The Plot vind ik wel een knap nummer. Nu, feitelijk doet hun werk me wel een beetje aan Morissey denken. En die doet me niet echt iets. Nu, The Dears waren neit slecht, maar ik moet ze nog wat beter leren kennen.

In De Wablief-tent begon hierna een groep waar ik zelf zeer veel van verwachtte : Krakow.
Het vlaamse antwoord op Mogwai? Mischien is dat wat vroeg om al zulke uitspraken te doen, maar ik vond het verdomd goed. Zeker de moeite om hen nog eens beter te leren kennen.

Anthony Rother in de Dance Hall, Dirty Pretty Things in de Marquee of Duels in de Club? Toch maar voor deze laatste gekozen. Onderweg naar de Club nog het einde van Michael “All my people on the left, all my people on the right” Franti gezien. Och ja, als je er een optreden van gezien hebt, heb je ze allemaal gezien (imho).
Duels zelf, niet slecht, een beetje in dezelfde lijn als ¡Forward, Russia!, maar beter.
Toch nog een stukje Anthony Rother meegepikt. Dat klonk veromd niet slecht. De man brengt electro. Ok, ik vind electro wel goed, maar dit is toch wel van de betere soort volgens mij.

En dan weer naar de Wablief-tent. Daar speelde Confuse The Cat. Nog een belgisch groepje dat ik eigenlijk nog niet kende. Tot ze hun hitje Akela intzetten. Dat heb ik nog wel al eens gehoord op Stubru. Ook de rest van de set mocht er zeker zijn. Gooi maar op het ‘te leren kennen’-lijstje.

The Dresden Dolls, nog zo een groepje dat je volgens de hippe kringen moet kennen, en moet goed vinden. Wel, ik heb ze gezien, en mij deden ze niet echt veel.
Geef mij dan maar The Frames. Ok, die ken ik ook nog maar enkele maanden, maar die doen me wel iets. Live vond ik het ook verdomd goed.
Naar het schijnt heb ik ondertussen een schitterend concert van Be Your Own Pet in de Club gemist? Och ja, Pukkelpop en kiezen en verliezen, weet je wel. Ik was tevreden met mijn keuze.

En dan, bij een paar druppels, waren daar The Raconteurs. Hun cd vond ik niet slecht, hun optreden was verdomd goed. Een groep met 1 cd uit, die daar redelijk hoog op de affiche het grote podium mochten vullen. Ze deden dat niet slecht. Er zitten natuurlijk mensen in die wel wat gewoon zijn. Mijn goedkeuring hebben ze alleszins.

Weer naar de Marquee voor The Twilight Singers ft. Greg Dulli & Mark Lanegan. Ook hierover is er vele te horen in de wandelgangen van de hippe kringen. Wel ik moet zeggen, ik ken Greg Dulli, ik ken Mark Lanegan, maar ken de Twilight Singers niet echt. Het optreden vond ik niet slecht. Ook weer voor op het lijstje.

En dan was er effe niks te doen. Uit pure armoede dan maar naar Keane gaan kijken.
Wel Keane (net als StarSailor en Coldplay) is niet mijn ding en ik zie het niet onmiddelijk mijn ding worden. Ze stonden daar op het podium, ik heb hen aan het werk gezien, en meer hoeft daar feitelijk niet over gezegd worden.

Daarna was het de beurt aan TV On The Radio. De Club was te klein voor hen. Het was een steige show. Het was een zweterige show. Ik kende hen ook weer niet (maar weet je wel, die hippe kringen…), maar ik vond het live niet slecht. Of het me op plaat zal kunnen bekoren durf ik niet echt zeggen. Ik verstond er absoluut niks van. Nu, we geven het wel eens een kans op plaat.

Massive Attack. Tja. Enkele jaren terug op Werchter (2003) had ik zo een beetje hetzelfde gevoel over hen als nu. Wat ze brengen is wel knap en zo, en het zijn verdomd goeie nummers. Maar is dat nu echt een groep om een festival-dag mee af te sluiten? Je kan het moeilijk een knaller noemen. Ach, smaken en kleuren, weet je wel. Ongetwijfeld vond iemand dit schitterend en Radiohead maar kouwe kak.

Al bij al een knappe dag.

Zaterdag

Wanneer ze in het midden van de nacht een van je tentpalen pikken, dan ben je sanderendaags niet echt uitgeslapen.
Wanneer je dan alles moet opkramen en naar je auto sleuren, dan kom je te laat aan bij Joan as Policewoman. Heb de laatste 10 minuten dus nog gezien, maar het leek me alsof ik er meer van verwachtte dan wat het was.

Daar kwam de eerste regenbui al aan. Een geluk dat ik volgens mijn dagschema een afspraak had met Lindstrom & Prins Thomas had in de Boiler Room. Dit Scandinavisch producersduo bracht enkele maanden hun debuutcd uit. Het was een van de hipste platen in het genre vond ik. Tijd dus om hen al platendraaiend eens te gaan uitchecken. Ik moet zeggen, het was de moeite. Hun draaiwerkzaamheden ging in de richting van hun plaat, geen hard geboenk dus, maar funky, dansbare muziek. Dik geslaagd!

Ware het niet dat ik verwacht werd in de Marquee voor 65 Days of Static, ik was nog wat langer gebleven. Die band had ik enkele maanden terug in de AB in het voorprogramma van Mogwai gezien. Dit optreden lag in dezelfde lijn. Ik blijf het postrock-genre wel lekker vinden. Een minpuntje : Ze hadden weer hun piano-riedeltje mee. Al zie je wel geen piano op podium. Het is gewoon een tape die meeloopt, waardoor de lengte van hun nummers al volledig vast ligt natuurlijk. Toch, niet slecht. Mogwai heeft misschien wel een opvolger gevonden?

Effe bij Planet Pendulum in de Dance Hall langslopen. Goeie Drum’n'Bass. Het mag niet ontbreken op Pukkelpop.

En weer naar de Marquee voor !!!. Ook weer een groep die geweldig gehypet wordt. Ik moet zeggen, in hun geval vind ik de hype wel kunnen. Hoe moet je het genre noemen? Geen idee, maar ik vind het knettergekke, funky dance-rock. Mag er zeker zijn dus.

En dan weer een moment dat er niet onmiddelijk een echte voorkeur was. Ik had effe geen zin om terug naar de Dance Hall te gaan voor Kelley Polar, en in HIM op de Main Stage had ik ook niet veel zin. Dan toch? Inderdaad, ik ben afgezakt naar de Skate Stage voor Panic! At The Disco. Ik heb het denk ik 3 nummers uitgehouden. Dan had ik genoeg van die rotzooi. En die verkrachting van Karma Police hielp niet echt.
Toch nog een stuk HIM gezien dus. Och ja. Zij waren er. Ik was er. Meer hoeft daar nu ook weer niet over gezegd worden.

Zita Swoon in de Marque was gewoon te druk. De drukte heeft me er weggejaagd. Over het optreden kan ik dus jammer genoeg niet veel zeggen.

En dan Arctic Monkeys op de Main Stage. Nog een massaal gehyped groepje. Zouden ze live de moeite zijn? Ik moet zeggen, ze deden dat niet slecht. Lekkere vette rock’n'roll. De nummers stonden er zeker live. De groep stond er ook. Al hadden ze duidelijk iets meer moeite om het podium gevuld te krijgen. Laat ze maar voort doen die Arctic Monkeys.

Op het einde van die set dreef de regen me naar de Club, naar Hot Chip. Ik had eventueel nog naar de Yeah Yeah Yeahs willen gaan kijken, maar de Club was dichter. Een concert meemaken terwijl je geplet wordt door mensen die ook droog willen staan. Het is eens wat anders. Het was nu niet mijn eerste keuze, maar wat ze deden was niet slecht. Misschien toch eens een cdtje van beluisteren.

En toen Hot Chip ermee ophield, begon de regen ook te minderen. Ideaal om door te steken naar de Wablief-tent voor Goose. Enkele jaren terug hadden deze nog Humo’s Rock Rally gewonnen, maar ik ken ze enkel maar van hun 2 hitjes Audience en Black Gloves. Welke ze dan ook als opener inzetten. Het was een stomende set. Het was een fucking goeie set. Alleen spijitg dat ze een kwartier te vroeg ermee ophielden. Tja, vanuit Kiewit is Kortrijk nog een eindje rijden natuurlijk.

Dan maar naar de Dance Hall voor Mylo. De man bracht een DJ set, maar liet daarin zeker zien dat hij een van de top DJ’s dezer dagen. Schitterende opwarmer voor DÉ headliner, op de Main Stage : Daft Punk. Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo lieten hun publiek meer dan 20 minuten wachten. Maar toen ze er eenmaal waren, was het een roller coaster. Ze openden met Robot Rock en vandaar ging het in volle vaart door al hun hits.
Ok, een groot deel van het publiek stond gebiologeerd te kijken naar de show die werd opgevoerd. Ok, het blijven maar 2 DJ’s die daar op voor een festivalwei hun ding komen doen. En de vraag is dan nog hoeveel van dat ding daar live gebracht wordt. Maar wat een show. Lang geleden dat ik nog zoiets gezien heb.

Moe, maar tevreden ben ik dan maar uit het verre Kiewit terug naar Mechelen afgezakt.
Volgend jaar terug? We zien wel.