Dominiek’s afvragingen van een 2 tal weken terug? Ik ken er alles van.
En het is zo ineens opgekomen. Een samenloop van een aantal dingetjes die gebeurd zijn, met een opeenstapeling van uitspraken en gebeurtenissen de voorbije 48 uur.
En dan begin je te denken aan andere dingen ook. En dan worden die daaraan nog eens toegevoegd.
Pffff…
Eigenlijk allemaal niet zo tof…
Gisteravond, na enkele keren een verkeerde straat ingereden te zijn (mss toch ooit een GPS aanschaffen?) uiteindelijk toch in het KultuurKaffee van de VUB terecht gekomen. Blijkbaar dan toch nog op tijd voor het optreden van Confuse The Cat.
Deze groep is ontstaan uit de as van Reiziger, een groep waar ik slecht vaag ooit over gehoord heb. Ennieweej, Reiziger is dood, en Confuse The Cat is springlevend. Lekkere Indie-Rock van bij ons.
Lekker optreden. Ik vond ze op Pukkelpop precies iets beter, maar misschien beeld ik me dat maar in. Laat deze mannen nog maar wat aan de weg timmeren. Ze komen er wel.
Vooral op hun hitje ‘Akela’ en de nieuwe single ‘Shockwaves’ kregen ze het aanwezige publiek goed mee.
En, mooi meegenomen, maar helaas aan de verkeerde kant van de zaal, de PA werd bediend door a cute little redhead 
Een tip aan het aanwezige publiek: Eerst een groep toejuichen en hen dan uitjouwen omdat ze niet onmiddelijk terugkomen om te bissen, is volgens mij nooit echt een goed idee. Wat verwacht je dan? Dat ze terugkomen en “Merci” zeggen?
Confuse The Cat – Shockwaves
[video]http://www.youtube.com/watch?v=kNd9snGuQU0[/video]
Dolmen is op zoek naar ervaren IT-ers en sales, die hun carrière een nieuwe wending willen geven. Een boeiende job in een stabiele organisatie, waarbij state-of-the-art ICT oplossingen centraal staan, ligt op jou te wachten.
Kom vrijblijvend kennismaken met Dolmens bedrijfscultuur, jobinhoud, doorgroeimogelijkheden, competentiemanagement,… op het jobevent op 15 november 2006.
Meer info en inschrijving: http://www.dolmen.be/jobevent/
Volledig in het kader van de fijne aktie “Het mag ook wel eens wat anders zijn dan altijd die vuile electro shit” speelde gisteravond Sparklehorse nog eens in de Brusselse AB. Ze waren niet alleen gekomen, we kregen 2 groepen als voorprogramma : Kria Brekken (zangeres van Mùm) en Sol Seppy.
Een van mijn collega’s zou de 3 groepen in kwestie beschrijven als “Mensen die tegen hun goesting op een podium staan”. Een andere collega zou hen “Gunnar-groepekes” noemen. De eerste heeft ongelijk. De tweede iets meer gelijk. Het waren inderdaad wel groepen/artiesten die me wel konden bekoren. Ikzelf gebruik echter liever de term Duyster-groepen.
Voor wie het nog niet wist: De nieuwe plaat van Admiral Freebee “Wild Dreams of New Beginnings” is steen-, maar dan ook steengoed.
Een beetje kort (37:22) dat wel. Veel rustiger ook dan de vorige “Songs”. Ik heb hem nu reeds enkele keren gespeeld, en ik moet zeggen (“van wie moet dat?” hoor ik u al vragen), ik vind hem echt zéér sterk. De boodschap is dan ook zeer duidelijk: Kopen die handel.
En blijkbaar is hij dus met een theatertournee bezig. En is hij dus in Mechelen gepasseerd. En heb ik dat schaamteloos gemist.
Andere meningen over dit meesterwerkje zijn toegestaan. Al kan u daar dan eventueel wel de “Djoef op uw muille van de week” mee winnen.
P.S. Aan degene die hier terecht was gekomen via “admiral freebee” “wild dreams”, u was te vroeg.
Naar het schijnt kan ik nogal cru en kritisch zijn in mijn communicatie. In de manier waarop ik iets zeg. En dat komt blijkbaar niet altijd even positief over.
Ok, ik ben redelijk eerlijk in wat ik zeg. En ik probeer er echt op te letten van mensen niet tegen de schenen te sjotten. Wat in deze postmoderne maatschappij, waar men zich nogal rap ‘slecht’ behandeld voelt door een of andere vocale of schriftelijke uitspraak, of waar men voor het minste mensen begint aan te klagen, niet altijd even simpel is.
Maar meestal zeg ik dus wel wat ik denk. En ik geef toe, dat dat misschien cru en kritisch kan overkomen soms. Maar als je dat dan eens te horen krijgt van iemand, is dat ergens wel confronterend. Dan sta je toch wel effe stil. Zo van “Damn.” en ook wel van “Is dat feitelijk wel zo goed?”
Zijn er zo nog mensen die dat al bij mij opgemerkt hebben? Hier online of in real life?
Tegenwoordig heb ik nog een ‘projectje’ lopen. Dat is blijkbaar in de mode.
3 keer in de week sta ik effectief op als mijn wekker afloopt om 6.30. En dat om 3 km te gaan lopen. Jawel, u leest het goed. Ik ben, sinds een week of 2, knettergek geworden. 3 keer in de week (maandag, woensdag en vrijdag) kan u mij door de, op dat moment nog donkere, straten van Mechelen zien lopen. Met een begeleidend muziekje op de MP3 speler. Voorlopig heb ik me nog niet gewaagd aan de vocale begeleiding van Evy.
Dit alles om de conditie voor komende uitstapjes toch een beetje op peil te krijgen.
Nu moet ik zeggen, het doet wel goed. De eerste keren had ik nog enkele spieren die ermee dreigden me iets aan te doen, als ik hen nog eens zoiets lapte. Tegenwoordig werken ze al mee.
3 km in 15 minuten, dat lijkt me toch niet zo slecht (voor een beginner dan).
Wanneer je echter op zondag gaat snowboarden in Landgraaf, en je zet dan op maandag je ‘trainigschema’ vrolijk door, dan laat een en ander toch nog voelen hoor. Vooral dan de knieën hadden deze ochtend commentaar.
Misschien binnenkort mijn rondje eens uitbreiden naar 5 km? Toch nog enkele rondjes van 3 doen denk ik. Niet te snel te veel willen…
Nu heb ik ergens wel een probleem. Binnenkort staan er ons weer bitter koude dagen te wachten. Dan wordt het misschien toch iets te frisjes om zo smorgens te gaan joggen in een short en tshirt. Hebben de meer ervaren sportievelingen onder ons geen tips wat dat betreft? Wat doe je zoal aan als de temperaturen verder dalen?
