Category Archives: Concerten - Page 2

links for 2011-04-26

Posted by on 26 April 2011 No comments

Kings Of Convenience @ Koninklijk Circus

Posted by on 10 November 2009 No comments

Voor de eerste keer in België: Kings Of Convenience, de band van Erlend Oye (ook bekend van de zang op Poor Leno en Remind Me van Röyksopp) en Eirik Glambek Bøe.

De Noren begonnen hun concert met z”n 2en, enkel op akoestische gitaar. Bij deze jongens is het woord ‘gitaarwissel’ zeer letterlijk te nemen. Ze spelen dan gewoon enkele nummers met elkaars gitaar.

Halverwege krijgen ze nog versterking van een violist en een contrabassist.  Het geheel blijft uiteraard redelijk rustig, Kings Of Convenience zijn immers een van de koplopers van de new accoustic movement.

Rustige, knappe muziek, een paar grapjes tussendoor, enkele samenzangmomenten met het publiek en een dansje met iemand uit het publiek tijdens laatste bisnummer I’d Rather Dance With You. Om het met hun eigen lyrics te zeggen: Sheer simplicity.

Don’t Know What To Save You From

[video]http://www.youtube.com/watch?v=TDiMe3SaLtE[/video]

I’d Rather Dance With You

[video]http://www.youtube.com/watch?v=6p1WRKWbWag[/video]

Cayman Islands

[video]http://www.youtube.com/watch?v=yCgRk2HDyW8[/video]

Sophia (with strings) + William Fitzsimmons @ AB

Posted by on 24 May 2009 No comments

Gisteravond samen met de jongens van de Malinwa een spelletje gespeeld: Vanuit Mechelen naar Brussel en terug geraken zonder mekaar noemenswaardig lastig te vallen.
Zij waren met 20.000, ik was alleen.  Zij hadden ergens een of ander voetbalwedstrijdje te doen, ik ging naar de AB, alwaar Sophia ten dans speelde.

Voordat Sophia aan de beurt was was er echter een voorprogramma: William Fitzsimmons.  Ik had nog nooit van de man gehoord, maar gaf hem uiteraard wel een kans.  Hij zag er uit als een of andere houthakker (had zelfs het verplichte geruitte hemd hiervoor) uit een diep canadees bos.  En om eerlijk te zijn, zo klonk hij ook wel wat.  Diepe, donkere teksten, waar je nou niet meteen vrolijk van wordt.  En dat was ook het opzet van de man: “I have one goal here tonight.  I want everyone here to leave in a sadder mood than they came.  Let’s see how that works out, shall we?”  Talking about a man on a mission.

Ik vond het een geweldig voorprogramma als voorprogramma van een band als Sophia.  Hij pas volledig in het rijtje van donkere, niet altijd even vrolijke muziek (zoals Grandaddy, Sophia, Eels (William Fitzsimmons lijkt trouwens wel heel hard op E viel me op), Sparklehorse,…) die ik wel dik ok vind.  Ik vond het zo ok, dat ik onmiddellijk 2 CD’s van de man ben gaan kopen aan de promostand.  Ondertussen blijkt dat hij een 3de uit heeft die er gisteren niet te koop was.

Sophia, de band van Robin Proper Sheppard (vroeger van The God Machine, nu vraag ik me af, kent iemand eigenlijk uberhaupt die band? Ik heb er alleen maar van gehoord doordat dit de vroegere band van de zanger van Sophia is, maar that’s it eigenlijk wel), begon, net als in Amsterdam met The Sea.  En, net als in Amsterdam, maakte Robin een toespeling op het feit dat er minder volk was dan dat zijn tourmanager wou.  Hij wou gewoon dat iedereen a good time had.  ‘A good  time’ bij een optreden van een band als Sophia is uiteraard relatief.  Ouder werk wisselde af met nieuwer werk vanop There Are No Goodbyes (die ik ook gisteren gekocht heb, ik moet er nog wat aan wennen, maar de live cd The Valentine’s Day Session die in de Special Edition erbij zit is echt magistraal goed).  Of het nu oud of nieuw werk is, de nummers van Sophia blijven even knap en melancholisch.

Er stond 10 man op het podium.  Waaronder 4 strijkers, die de nummers zeker extra opluisterden.  Waaronder ook Astrid Williamson, de muze van Robin blijkbaar.  Nu, alle respect voor de man zijn muziek, alle respect ook voor het feit dat hij haar graag ziet, en niet zou willen dat haar iets overkomt, maar in bijna elke bindtekst kwam hier iets over terug.  Ok, zeg daar 1 of 2 keer iets over, maar toch niet every fucking time…

Waarom is Sophia zo geweldig?  Het is net als Mogwai een band die kan ontroeren met hele stille rustige nummers, maar ook met hele stevige.  Of nummers die rustig beginnen, en dan plots als een wall of sound over het publiek razen.  Sophia heeft iets minder van deze laatste 2 categorieën, maar degene die ze dan hebben, en die ze ook gisteren gespeeld hebben, Desert Song No 2 en The River, zijn dan ook geweldig.
Damn, I just love those kind of bands…

Na een alweer magistraal I Left You zat het optreden er op.  Ja, dat had je gedacht.  Uiteraard kwam er nog een bisronde.  Waarbij Robin zegt “We where having a little argument what we were going to play next”, waarop de halve zaal titels begint te roepen, waarop Robin dan weer reageert “wow, you got me wrong there, me and the band where having a discussion, backstage, not me and a thousand people…”
Uitendelijk zijn er 2 bisrondes geweest, en heeft het concert een half uur te lang geduurd.  Mij hoort u alvast niet klagen.

En hoe is het afgelopen met het spelletje tussen mij en de Malinwa: 2-0 voor mij (tiens, waar heb ik die uitslag nog gehoord).  Ik had geen zin om op de trein tussen zatte supporters te zitten, dus ben met de wagen gereden, en had ook geen zin om in de file te staan op de E19 en de ring.  Ben dus 2 maal probleemloos langs de A12 gereden.  En aangezien ze niet gewonnen hadden, en het dus wss maar een mager feestje was, had ik ook geen problemen om parkeerplek te vinden bij het terugkomen.

Foto’s zijn ongetwijfeld binnen enkele dagen/uren te vinden bij Wannabes.

William Fitzsimmons – When You Were Young (Live)

[video]http://www.youtube.com/watch?v=-3qo3F41jBU[/video]

Sophia – I Left You (Live)

[video]http://www.youtube.com/watch?v=HWeqGKYv978[/video]

Sophia – Oh My Love

[video]http://www.youtube.com/watch?v=-_KxDZGELfE[/video]

…and this time it’s personal

Posted by on 31 December 2007 No comments

Een maand offline, effe een korte update van de belangrijkste gebeurtenissen die u gemist hebt:

  • Ik ben verkozen tot Coördinator Jaarwerking binnen Kazou Waas & Dender. Samen met 6 andere vrijwilligers vormen we dus het coördinatieteam voor de komende 2 jaar.
  • Urbanus Vobiscum in het sportpaleis was dik in orde, maar al die covers zijn gewoon veel te braaf. De originele versies zijn gewoon veel rauwer. En Raf Coppens is gigantisch afgegaan bij het vertellen van de sketch van de hell’s angels.
  • Ik ben naar een concert van Clouseau geweest. Jawel. Ik. En dat dus de eerste keer. Het is nog steeds niet echt mijn ding, maar het was wel een knappe show. Hun ouder werk is wel nog steeds ok.
  • Dolmen is overgenomen. Door Real. Enfin, in de praktijk wordt het blijkbaar eerder een fusie. En nu zo direct merken we daar niks van, vanaf 1 april 2008 (grapje of zo?) gaat het nieuwe bedrijf RealDolmen van start.
  • Tussen kerst en nieuw gaan werken is allesbehalve vet geil. Het heeft wel een gigantisch groot voordeel: geen files.

Sparklehorse + The Dead Texan @ Botanique

Posted by on 10 June 2007 No comments

4 jaar heb ik in Brussel gestudeerd, en ook dat is alweer 6 jaar geleden.
Afgelopen donderdag was de eerste keer dat ik een voet in de Brusselse Botanique zette. Zonde.

Wat geen zonde was, was de reden waarom ik daar was: Sparklehorse kwam, na hun doortocht in oktober, ons nogmaals verblijden met hun muziekjes.

Deze keer stond The Dead Texan in hun voorprogramma. Van hen ken ik eigenlijk enkel het redelijk fantastische The Struggle. Jammer genoeg hebben ze dat niet gespeeld. Jammer genoeg, want op 1 of 2 nummers na vond ik er eigenlijk niet zoveel aan. Een gemiste kans dus voor de in brussel wonende groep.

The Dead Texan-leden (Adam & Christina), kwamen samen met het Sparklehorse-opperhoofd, Mark Linkous, weer terug het podium op, aangezien de 2 blijkbaar ook mee in de groep zitten. De rest van de groep was blijkbaar thuisgebleven waardoor het een heel intiem concert werd. Mark bleef een heel concert zitten op zijn stoeltje, en deed wat hij het beste kan, zijn meest rustige nummers recht uit het hart brengen.

Voor dit concert had Mark Linkous duidelijk de nummers geselecteerd waaruit zijn voorliefde voor horses blijkt. Zowel in de teksten als in de visuals kon u er niet aan ontsnappen. Er zat in de set werk uit alle Sparklehose platen, maar dan vooral het rustigere werk, hetgeen wel mijn voorkeur wegdraagt bij deze groep. Ook zaten er wel enkele nummers uit ‘Good Morning Spider’ in, de sparklehorse-plaat die ik minder goed ken. Toch ze nog maar eens opleggen.

Waar ze in oktober openden met een van mijn favorieten ‘Spirit Ditch’ was het nu het laatste nummer (voor de bis). Ook kregen we enkele nummers die ze nog niet live hadden gespeeld voor het Belgische publiek, zoals Babies On The Sun.

Besluit, een intiem, minimalistisch, maar dik in orde concert.

Foto’s vindt u, zoals gewoonlijk, bij Wannabes.

Sparklehorse – Spirit Ditch

[video]http://www.youtube.com/watch?v=5YGSOa4v37c[/video]

Sparklehorse – It’s a wonderful life

[video]http://www.youtube.com/watch?v=xGbvY7hPPeQ[/video]

Roger Waters @ Sportpaleis

Posted by on 26 April 2007 5 comments

Dat het dik in orde was.

Enkele van de beste Pink Floyd nummers gebracht door (imho) het creatieve genie van de groep. Wat wil je nog meer?

In het eerste deel van de show kregen we enkele nummers uit The Wall, Animals, The Final Cut, Wish You Were Here en nog enkele andere. Het 2de deel bracht ons een live opvoering van Dark Side Of The Moon. Als afsluitertje kregen we nog het beste uit The Wall.

De man schuwt enkele politieke statements niet echt. In de loop van de show kwamen in de knappe visuals, op het rondvliegende varken, of zelfs in de teksten (van het nieuwe nummer ‘Leaving Beirout’) voldoende steken richting Bush en entourage.

Moet ik nog vermelden dat ik het geheel wel schitterend vond?

Naar het schijnt heb ik onderstussen in de AB een redelijk schitterend concert van Bloc Party gemist. Och ja, hen kan ik (samen met The Australian Pink Floyd Show) op Werchter gaan bekijken.

Roger Waters – The Happiest Days Of Our Lives + Another Brick In The Wall (Part 2)
(Aangezien je tegenwoordig toch enkel nog de Eric Prydz verkrachting te horen krijgt, hoog tijd dus om het origineel nog eens op te vissen)

[video]http://www.youtube.com/watch?v=-bbQUDFkdsU[/video]

Roger Waters – Sheep
(Mét rondvliegend varken!)
[video]http://www.youtube.com/watch?v=sxXFmud-ZxY[/video]

J&G wordt Kazou

Posted by on 3 December 2006 2 comments

KazouLaat me u vertellen, 1h15′ zoeken naar een parkeerplek in hartje brussel en dan nog 15′ moeten wandelen om de AB te bereiken is allesbehalve vet geil.

Voor de rest was de avond wel geslaagd. Paar toffe optredens gezien (vooral dan De Mens) in aangenaam gezelschap. Wat wil een mens nog meer?

De ziekenkas vierde dus gisteren in de AB zijn 100 jarig bestaan. En aan de vrijwilligers van J&G werd de mogelijkheid aangeboden om enkele concertjes mee te pikken.
Kan er me iemand trouwens effe uitleggen wie of wat Yevgueni is, en waarom deze zo immens populair (bij J&G-monitoren) zijn? Ik kende ze niet, en ze hebben me ook niet echt kunnen overtuigen.

Ik zeg J&G, maar vanaf aanstaande maandag bestaat J&G aka Jeugd & Gezondheid aka ‘de mannen van de ziekenkas’ niet meer. Nee, naamsveranderingen zijn in de mode, dus vanaf maandag heet de organisatie Kazou (maar gelieve het wel “Kazoe” uit te spreken).

Voor de gelegenheid werden er bij het binnenkomen (niet aan mij, omdat ik zo laat was) kazoes uitgedeeld. Volgens mij zijn er deze nacht toch wel enkele buschauffeurs zot getoeterd.

Klein puntje van kritiek. J&G Kazou is een organisatie van vrijwilligers. En bij die vrijwilligers is het overgrote deel nog student. En die zijn gewend van op hun activiteiten redelijk goedkoop aan drinken te geraken. Dan zijn de prijzen van de AB (2€ voor een cola) redelijk prijzig. Mij maakte het niet zoveel uit, maar dat is toch wel iets dat ik zo links en rechts wel opving.

Als u het mij vraagt, hebben ze bij het nieuwe logo dezelfde firma aangesproken die het logo van Stubru heeft ontworpen. Ik vind het niet echt grandioos, maar alles heeft zo zijn tijd nodig zeker om te wennen.

Naar het schijnt was het de bedoeling om de band met ‘de ziekenkas’ niet zo duidelijk meer tot uiting te laten komen. Kan er me dan eens iemand uitleggen wat het CM logo dan nog in dit nieuwe logo staat te doen?

Najib Amhali @ Koningin Elisabethzaal

Posted by on 27 November 2006 No comments

Gisterennamiddag naar Best of Najib Amhali in de Koningin Elisabethzaal (Antwerpen) geweest.

Voor degenen die Najib nog niet kennen: Het is een Nederlands-Marokkaans cabaretier, bij wie zo ongeveer niemand veilig is. Hij neemt ongeveer iedereen op de korrel. Tot en met Sinterklaas toe.

Het was een ‘Best of’ voorstelling, dus het grootste deel van de voorstelling was bekend materiaal. Wanneer er echter iemand midden in de voorstelling naar het toilet moet, lukt hij er toch maar weer mooi in van aan de hand van een improvisatie hieromtrent de hele zaal plat te krijgen.

Op het einde van de voorstelling kreeg hij nog 3 gouden DVD’s overhandigd voor Veni Vidi Vici, Freefight en Most Wanted. Aangezien het voor Najib ook een verrassing was, en een ervan door zijn moeder werd uitgereikt, was hijzelf even sprakeloos. Niemand dacht dat dat mogelijk was.
Foto’s hierzo.

De aanwezigen zullen het zeker niet ontkennen als ik het een zeer geslaagd optreden noem.

Enkele oudere fragmenten die er gisteren ook (ongeveer) inzaten:

Broodje Shoarma

[video]http://www.youtube.com/watch?v=S019ZaZOI94[/video]

Wildplassen

[video]http://www.youtube.com/watch?v=QizYB-qfPes[/video]

Beatbox

[video]http://www.youtube.com/watch?v=uEA_22RBClI[/video]

The Frames @ AB

Posted by on 23 November 2006 3 comments

Gisterennamiddag op de allerlaatste moment dan toch nog beslist om naar The Frames te gaan in de AB. Waarom op de laatste moment? Ik was een beetje vergeten van op tijd ene ticket te bestellen. Het bleek gelukkig niet uitverkocht te zijn.

The Frames zijn, naar het schijnt, reeds een 15 jaar bezig, en in hun thuisland Ierland minstens even bekend als U2. Er buiten blijkt het iets minder vlot te lopen.
Ten onrechte als u het mij vraagt. Deze band brengt een kruising tussen pop, rock en folk. Op de ene moment rustig en ingetogen. De andere moment stevig rockend. Gisteravond kregen we zelfs een stukje blues.

Ikzelf ken de groep ook nog maar een half jaar of zo (met dank aan Geert die me hen heeft leren kennen), en ik ken er maar 3 platen van : ‘For The Birds’, ‘Burn The Maps’ en de nieuwe ‘The Cost’. Stuk voor stuk pareltjes. Pareltjes die je een kans moet geven om zich te bewijzen.

Ik had hen op Pukkelpop ook gezien, maar toen stond ik ergens halverwege de Marquee. Nu stonden we op enkele meters van het podium. Het was een dik ok optreden. Oudere nummers en een stuk of 6 nummers van de nieuwe plaat wisselden elkaar af, met daartussen nog een vrolijk gesprek tussen frontman Glen Hansard en een aanwezige Ier in het publiek.

Glen Hansard durft wel eens loos gaan tijdens optredens. Ook gisteren was het weer zover. De man begint dan in het midden van een nummer te improviseren of gooit er iets anders tussen.

Na een stuk of 4 bisnummers, waaronder een eerbetoon aan dEUS, bleek het concert net geen 2 uur geduurd te hebben. Talking about value for money.

Het bleek een goeie beslissing te zijn.

Ik had gehoopt bij Wannabes foto’s te vinden, maar jammer genoeg staan er daar nog geen online. Moest iemand toevallig foto’s weten staan, aarzel niet iets te laten weten in de comments.

Update: Ondertussen zijn de foto’s beschikbaar.

The Frames – Fake (live)

[video]http://www.youtube.com/watch?v=vUeIkCvWk3Y[/video]

The Frames – Dream Awake

[video]http://www.youtube.com/watch?v=lK3dQqwHgJY[/video]

Is There Anybody Out There?

Posted by on 4 November 2006 6 comments

Yes!

De tickets zijn besteld (so I’ve been told…), dus op 25 april 2007 mag u mij in het Antwerps Sportpaleis verwachten.
Ik verwacht daar niet alleen te zijn, want niemand minder dan Roger Waters komt ons die avond vermaken.

Voor de jonge (en minder jonge) snotneuzen onder ons: Roger Waters is het brein achter de groep Pink Floyd. Ok, puur technisch gezien was hij ‘slechts’ 1 van de 3 frontmannen tijdens de lange carriere van de band. Maar in mijn ogen was hij wel degene die Pink Floyd het meest heeft gemaakt tot wat het uiteindelijk geworden is: de meest succesvolle psychedelische rockband ooit.

Enkele jaren terug is de man ook langsgekomen, en ook toen was ik erbij. Ok, ik heb de eerste 2,3 nummers gemist, maar de rest was fenomenaal.
Deze keer zorg ik dat ik op tijd ben, vooral als u weet dat het programma er die avond ongeveer als volgt zal uitzien:

In het eerste deel van het concert krijgt het publiek een opgeboende versie van Waters’ “In The Flesh”, dat een overzicht geeft van zijn gehele carrière. Op het programma: klassiekers uit “The Wall“, geliefde stukken uit “Animals”, “Wish You Were Here” en “The Final Cut” en ook een greep uit het solo werk van Roger Waters. Tijdens het tweede deel van de avond brengen Roger Waters en zijn groep “The Dark Side of The Moon” van begin tot einde.

Naar het schijnt zitten we “op het balkon, vlak voor het podium, op de eerste rij”. Klinkt niet slecht, al kan ik me inbeelden dat zo een beschrijving in het sportpaleis zo ongeveer alles kan betekenen ;)

Zelf heb ik Pink Floyd nooit live aan het werk mogen zien. Doodzonde, ik weet het.
We hebben gelukkig nog steeds Roger Waters die de herinnering aan een van de beste groepen ooit op een schitterende manier levendig houdt…

Roger Waters – Wish You Were Here

[video]http://www.youtube.com/watch?v=IwHYglVWrCU[/video]

Pink Floyd (David Gilmour & Roger Waters) – Comfortably Numb @ LIVE 8
(voor al degenen die het origineel niet kenden, dit is het nummer waar de Scissor Sisters beter waren afgebleven)
[video]http://www.youtube.com/watch?v=cJOyykaFfnU[/video]