Daarnet nog eens met Jo naar de cinema geweest.
Op de een of andere reden heb ik me laten overhalen om hem een account te geven om hier ook af en toe een postje te doen.
We zien wel hoe een en ander loopt…
Hij mag al direct een filmverslag posten 
Be gentle to him, just maybe he will be the same to you…
Vorig jaar zat ik dit weekend in de Franse Vogezen. Samen met Willem, Kevin en Tim te genieten van een weekendje sneeuwpret. Ideaal voor een weekendje, op 5 uurtjes rijden ben je ginder.
Normaal gezien gingen we dit weekend (of afgelopen weekend, dat ontsnapt me nu effe) ook weer gaan.
Omwille van drukke agenda’s is het niet echt kunnen doorgaan (gelukkig vóór we iets gereserveerd hadden).
Ik denk dat we verdomd veel sjans hebben gehad. Deze week stuurde Willem me deze link door met de webcams van het skigebied ginder. We hadden er mooie wandelingen kunnen maken, maar veel meer ook niet…
Binnen 2 weken vertrek ik naar Les Karellis in Frankrijk. Daar ligt wel al een flink pakje sneeuw. Hopelijk lukken die Fransen erin om dat zo te houden…
An en Ewald, 2 van mijn beste vrienden, zijn deze morgen (vannacht?) gisteravond bevallen van een flinke dochter, genaamd Robinne.
Aangezien de trotse (en, volgens de mama, vermoeiende) papa nog steeds geen foto’s van zijn dochter online gezet heeft, kan ik u alleen maar vertellen dat ze 50cm groot was en 3,4 kg woog bij de geboorte. Was ik er effe grandioos naast bij mijn gokje.
Ewald, tis erg, siebiet is uw dochter al een dag oud, en in deze postmoderne, multimediale tijden dan nog geen foto’s online hebben, hoe gaat ge haar ooit nog onder de ogen durven komen?
Maar toch, nen dikke proficiat aan de ouders! Nu heeft An eindelijk vrouwelijke versterking de volgende keer ik langskom 
Van gewoon met een paar maten enkele filmkes te bekijken, paar pintjes te drinken, en onnozelheid te verkopen kan ne mens sanderendaags behoorlijk moe zijn.
Vooral als dat tot een uur of 5 duurt.
Feitelijk zou dat dus niet mogen. Het staat tenslotte helemaal niet in verhouding met de geleverde inspanning.
Misschien dan toch een teken van [warning : dirty word coming up] ‘ouder’ worden?
Gisterennamiddag kreeg ik een sms van Willem.
Als ge goesting hebt om te komen zwemmen komt ge maar af. Ik zit gans den avond in Mollem.
Hmmmm, twas meer dan 35 graden. En dan krijgt ge zo een aanbod…
Moet ik er nog bij vertellen dat er niet echt veel overtuiging voor nodig was?
Van een uur of 8 tot 11 met Kev en Willem in het zwembad gehangen. Ze hebben het met zo een plastieken koepel laten overdekken, dus savonds is dat best nog gezellig hoor.
Deed wel deugd. Heel relaxerend ook.
Ge moogt da nog doen Willem, maar ge weet het, volgende keer een paar coctails erbij
Mss toch eens denken of ik op mijn terras ook geen zwembad kan laten leggen…
Gisterennacht samen met Paradona en Kevin tijdens het zappen bij een belspel blijven plakken.
De opgave was :
Met ernst keek ik naar dat bord, nog 6 meter naar Retem! Ja Retem is een mooie stad. Met Erwin gaat het goed, hij woont in Retem. Ik heb me terdege vergist, het is daar echt leuk. Emma woont daar ook. Samen met Erwin gaat ze op stap in Retem. Erwin loopt mee naar Emma’s huis.
Hoeveel meters zoeken wij? ….. meter
Eronder stond dan nog een tekening met enkele op en neer gaande pijlen en een huizeke, en volgende aanduidingen :
2 Meter 2,5 M 4 M 3 Meter 3M 1M
En dan mag je dus beginnen tellen. Eerst telden we enkel de keren dat er meter stond (met ernst, retem,…) en de combinaties met de getallen en zo, maar dan kom je er dus niet.
Je moet er ook vanuit gaan dat de afkorting voor een meter een ‘m’ is, dus elke keer er een m staat mag je die ook nog meetellen.
De oplossing bleek 59,5 te zijn. Dit kwam zo af te toe in beeld, 1 cijfer tegelijk.
Om daar te komen moesten we echter ook de ‘meter’s en de ‘m’en uit de vraag ook meetellen.
Dit lijkt me nu toch te gek om los te lopen. De vraag meetellen om het correcte antwoord te weten te komen?
Zo kan ik ook opgaves verzinnen. Enfin ja, naar het schijnt zit het allemaal eerlijk in elkaar.
Naar het schijnt. Kevin heeft 2 of 3 keer geprobeerd te bellen. Tekens kreeg hij te horen “Onze lijnen zijn niet open”.
En het wicht op tv maar smeken opdat er haar toch maar iemand zou bellen.
En de ene mens die er zogezegd door geraakte, bleek een foutief antwoord te geven. Eerlijk?
Dit was op VT4. Ondertussen waren ze er op Kanaal 2 ook aan begonnen.
Waar we bij VT4 nog iets van vrouwelijk schoon te zien kregen, was het hier een west vlaamse would-be wielrenner die ons een rekenpuzzel wou laten oplossen :
DRIE + VIJF,
- ZEVEN,
+ VEERTIEN,
x ACHT,
+ ZESTIEN
De juiste redenering hiervoor is ondertussen al lang gekend, je kan het blijkbaar al automatisch laten uitrekenen. (Al moet ik blijkbaar nog wachten tot 10 juli om het antwoord te krijgen)
Wij kwamen op 850 uit. De gemiddelde beller blijkbaar op veel minder. Blijkbaar gingen ze deze morgen ermee verder. Moet ik nog vermelden dat ik deze morgen niet meer gekeken heb?
Het plan was om gisteren naar de Zebedeüs-fuif te gaan in de Palm brouwerij.
Een paar goeie ouwe new-wave platen, afgewisseld met jaren 90 (of recenter) afrekening-materiaal.
Dit volledig in het kader van onze sympathieke aktie “het-moet-niet-altijd-electro-of-andere-hippe-shit-zijn”.
Rond een uur of 9 kreeg ik gisteren echter telefoon van W. Hij had een alternatief voorstel. Het was immers al lang geleden dat we nog eens Catan hadden gespeeld. En vermits zijn vriendin V. het liever iets rustiger hield, stelde hij voor dat ik daarvoor eens langskwam. Ook Paradona werd uitgenodigd, en zo waren we dus met z’n 4en.
Nu W. en V. hadden onlangs beslist om samen te gaan wonen, en dan heb je als vrienden dus recht op een vernieuwde rondleiding. Nu nog wachten op de samenwoon-instuif.
Tegen dat we dan uiteindelijk aan het spel begonnen was het al voorbij 11 uur.
Nu, de gemiddelde Catan-speler weet dat zoiets falikant afloopt. Zeker als het Steden en Ridders betreft. De tegels en de cijfers lagen ook al niet echt geweldig. Ik bleek dan nog geboycot te worden door zowel W. als Paradona bij de initiele bouwronde. Met als gevolg dat mijn enige inkomsten van graan van een tegel met een 2 erop moesten komen.
Als daarbij nog komt dat er ook niet echt heel veel bakstenen in het spel rond gingen, dan kan je al wel vermoeden dat het niet echt vlot liep.
Het voordeel van een spelletje Catan te spelen met W. is dat hij soms vergeet op te letten. En daardoor sommige keren vergeet dat hij kaarten mocht krijgen. Of een keer te veel betaalt voor iets te kopen. Nu is de vraag of je als medespeler dit steeds moet blijven herhalen. En dan probeer je subtiele overduidelijke tips te geven. In de hoop dat dat genoeg blijkt te zijn.
Wanneer dat dat niet het geval blijkt te zijn, dan stop je hier uiteindelijk ook mee, en werp je gewoon nog een veelbetekenende blik naar je medespelers.
En dan komt het punt dat je de 10 punten nadert. En dan wil ineens echt niemand meer met je ruilen. Dan moet je zelf maar zien dat je verder geraakt en die laatste puntjes bijeen sprokkelt.
En wanneer V. me dan voorbij steekt en zij 11 punten behaalt, dan gebeurt er iets raars. Ik blijf degene waarmee niemand wil ruilen, want ik ben zogezegd aan het winnen. Tja. Once the bad guy, always the bad guy?
Nu uiteindelijk geraak ik dus als eerste op 13 punten. Victory!
Och ja, laat ons misschien nog doorspelen tot 15. Als je dan je langste handelsroute kwijtspeelt val je wel terug tot op 11. Gelukkig maar van korte duur. Een beetje later was ondergetekende als eerste tot op 15 geraakt. En toen iemand het idee had om tot 17 door te gaan, heb ik dit ook maar ineens afgemaakt. Nu op dit punt in het spel had ik wel de hete adem van V. in mijn nek. Zij was zowat de enige echte bedreiging. De andere 2 deelden af en toe wel nog enkele irritante speldeprikken uit, maar hingen nog ergens rond de 10 punten.
En toen bleek het dus 0430 te zijn. Ok, waren we naar de new-wave fuif geweest was het ook wel zo laat geworden.
En dan ben je blij. Dat het sanderendaags pinkstermaandag is.
“It’s gonna be a fine night tonight, it’s gonna be a fine day tomorrow” weerklonk er vorig jaar door Petrol toen Miss Kittin haar eerste plaat had opgelegd.
Dit jaar was haar eerste plaat iets minder profetisch, maar het ging ook deze keer wel weer op.
Petrol zat goed vol, en redelijk vroeg had ik de indruk.
Nu voor Miss Kittin de DJ Booth in mocht, was het aan Josz Lebon om het publiek op te warmen.
Veel weet ik daar nu niet meer van, want intussen zaten Paradona en ikzelf vooral in de Horny Bar, zoals ze hun chillout room gedoopt hebben. Waar er daar vorige week nog vooral een soort Nu-Jazz gedraaid werd, was het deze week vooral Old Skool House Muzik. Ook niet slecht.
Het laatte half uurtje van onze Josz nog meegepikt als opwarmertje voor de Miss.
Zoals ik al zei, de opener was iets minder speciaal dan vorig jaar, maar de rest van de set was zeker niet mis.
There was a whole lotta shaking of the ass going on. Door lekker en minder lekker volk.
Haar set was iets steviger/harder dan die van Dr Lektroluv vorige week, maar het was zeker de moeite. De afwezigen hadden weeral eens ongelijk. Maar ze kunnen het vanavond nog goedmaken, dan komt ze draaien in Fuse. Allen naar brussel dus.
It was a fine night last night, maar op die fine day is het blijkbaar nog effe wachten.
Gisteravond samen met Tim en Willem nog eens naar de fijne Antwerpse club Petrol geweest.
Het was weeral te lang geleden. Bij het binnenkomen bleek er nog niet zoveel veranderd te zijn.
De aloude witte zetelkes zien er elke keer weer minder wit uit, er werd een filmke geprojecteerd, en de dansvloer begon langzaam maar zeker op te vullen.
We hebben ons rustig opgewarmd, eerst beetje gechilled in de zetelkes, beetje rondgehangen in de chillout-room, en vooral veel sfeer gesnoven. Die chillout is echt wel mega cool. Niet alleen qua inrichting, maar ook qua sfeer, muziek, etc.
Alleen spijtig dat er een probleempke leek te zijn met het projecteren van de visuals.
Hierna afgezakt naar de main room, waar Ignition nog steeds het volk aan het opzwepen was. En het moet gezegd, ze deden dat niet slecht. Al leek het ons of het vooral een van de 3 was die de plaatjes draaide en de andere 2 stonden er vooral interessant bij te doen.
