- “Goeiemorgen mevrouw, ik zit vast in de lift van mijn appartementsgebouw.”
- “Oei, en hebt u al eens geprobeerd op een knopje van een andere verdieping te drukken? Of ze dan wel werkt?”
- “Nee, ik bel uiteraard eerst naar u. Ik had zelfs nog niet gezien dat er hier knopjes stonden.”
Uiteraard heb ik dit laatste niet gezegd. Uiteraard heb ik beleefd uitgelegd dat ik dat reeds geprobeerd heb. En ook toen ze vroeg of er niks voor de sensor in de lift stond heb ik beleefd uitgelegd dat ook daar alles in orde was.
Maar toch, op zo een moment heb je toch even zin om haar door de telefoon te trekken.
Maar uiteraard bleef ik beleefd. Ten slotte was zij degene die bepaalde hoelang ik in die benarde situatie bleef zitten.
Uiteindelijk heeft het toch nog 1 uur en een kwartier geduurd eer ik bevrijd was. Dan toch niet beleefd genoeg geweest?
