Tag Archives: verhaaltje

Die middag in de mailbox : Niet op haar mondje gevallen

Posted by on 26 August 2006 3 comments

Een drukke Ryanair vlucht was geannuleerd.
Eén enkele hostess was bezig met het herboeken van een lange rij passagiers.
Plotseling duwt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Hij kletst zijn ticket op de desk en zegt: “Ik MOET op deze vlucht zitten en
het MOET eerste klas zijn!!!.”
De hostess antwoordt: “Sorry meneer, ik zal u met veel plezier helpen, maar ik moet eerst deze mensen helpen, dus als u achteraan wil aanschuiven, dan zal ik u straks met veel plezier helpen.”
De passagier was niet onder de indruk. Hij vroeg zeer luid, zodat de andere
passagiers achter hem, hem konden horen : “HEBT U ER ENIG IDEE VAN
WIE IK BEN?!!”
Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom -
microfoon “Mag ik uw aandacht alstublieft”, weergalmde haar stem door de
volledige vertrekhal, “we hebben een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS. Als iemand hem kan helpen om zijn identiteit terug te vinden, gelieve naar Gate 14 te komen!”

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen,
liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep: “FUCK YOU!!!”
Zonder verpinken, lachte ze en zei: “Het spijt me, meneer, maar daar
moet je OOK voor aanschuiven…”

De kleine Didier…

Posted by on 26 June 2006 2 comments

De kleine Didier verhuisde met zijn ouders naar het platteland
en kocht een ezel bij een boer voor 100 euro.

De boer kwam de volgende dag maar er was slecht nieuws….
“Sorry jongen, de ezel is dood, hij is deze nacht gestorven.”
“Niks aan te doen, geef me mijn geld dan maar terug” zei Didier.
“Dat kan ik jammer genoeg niet doen, ik heb alles uitgegeven aan medicatie voor die ezel!”
“OK, breng mij toch maar de ezel” zei Didier.
“Wat ga je er nog mee doen?” wilde het boertje weten
“Ik organiseer een tombola, met de ezel als hoofdprijs.”
“Maar je kan toch niet iemand een dode ezel laten winnen!” zei het boertje
“Zeker dat ik dat kan, ik zeg niemand dat die ezel dood is” antwoorde Didier.

De boer vindt dat hij niet kan weigeren en brengt de dode ezel naar de kleine Didier.

Een maand later gaat de boer de kleine Didier opzoeken.
“Wat is er nog gebeurd met die dode ezel?” vroeg hij
“Wel” zei Didier, “die lotenverkoop is toch doorgegaan, ik heb 500 lotjes verkocht aan 2 euro ’t stuk, zo was er 898 euro winst voor mij!”
“En heeft niemand gereclameerd wilde het boertje weten?”
“Natuurlijk is de winnaar komen zeveren, maar ik heb die zijn 2 euro terugbetaald.”

Van verbazing viel het boertje zijn mond open!

Moraal van het verhaal:

Didier is nu volwassen en werd Minister van Financiën in Belgié.